نشریات

جایزه معمار از سال ۱۳۸۰ / ۲۰۰۱ به‌صورت سالانه برگزار شده و به معرفی و ارزیابی آثار معماری ساخته‌شده در ایران می‌پردازد. این رویداد با انتشار پروژه‌ها و گزارش داوری، امکان آشنایی با تجربه‌های طراحی و اجرای معماری معاصر ایران را فراهم می‌کند.

در فراخوان دوره ۱۴۰۴، پروژه‌ها در چهار گروه ارزیابی شده‌اند:

طبق همان فراخوان، پروژه باید در ایران ساخته شده و پیش‌تر در جایزه معمار شرکت نکرده باشد. پروژه‌های معماری داخلی در صورت مداخله در اجزای ثابت فضا امکان حضور در بخش بازسازی داشته‌اند؛ پروژه‌های مرمتی مجاز نبوده‌اند. این شرایط مربوط به دوره ۱۴۰۴ است و برای شرکت در دوره‌های بعد باید فراخوان همان سال بررسی شود.

گزارش داوری منتشرشده، چهار محور اصلی را بیان می‌کند:

1. ۱

   خلاقیت در طراحی و استفاده از مصالح و فناوری ساختمان.

2. ۲

   کیفیت پاسخ به محدودیت‌های اقتصادی، زمین، ضوابط و مسائل فنی پروژه.

3. ۳

   دقت و نوآوری در جزئیات.

4. ۴

   توجه به بستر، اقلیم، محیط‌زیست و مسئولیت اجتماعی.

بنابراین، ارزیابی آثار علاوه بر ویژگی‌های ظاهری، به شیوه حل مسئله و ارتباط پروژه با شرایط واقعی ساخت و محیط پیرامون توجه دارد.

در گزارش دوره بیست‌وپنجم، داوری شامل انتخاب آثار، تعیین فینالیست‌ها و رتبه‌بندی نهایی است. هر داور به انتخاب‌های اول تا سوم خود به‌ترتیب سه، دو و یک امتیاز می‌دهد و مجموع امتیازها رتبه‌ها را مشخص می‌کند. امکان تقدیر ویژه نیز با توافق داوران وجود دارد.

در این دوره، از میان ۲۳۹ پروژه ارسالی، ۴۶ پروژه به نیمه‌نهایی و ۳۱ پروژه به مرحله نهایی رسیدند. در پایان، ۱۲ پروژه برنده و یک پروژه شایسته تقدیر ویژه معرفی شدند. رتبه‌های نخست چهار بخش عبارت بودند از: